خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
باز نگاه کن
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٧ امرداد ۱۳٩٤
 

      م عزیز  

           م عزیز باز درد دلم تازه شد باز داغ به دلم گذاشتند داغ به دلم گذاشتی

        بی هیچ دلیلی باز هم نمی خواهم برای تو بنویسم  ...

        ل  ط ف ا تو نخوان 

کاش می دونست چقدر دلم بهانه  می گیره   هر روز 

کاش می دونست چقدر دلم هوایی شده

کاش می دونست چقدر دلم از این روزهاگرفته

کاش می دونست  چقدر دلم برای ضرب آهنگ قدمها ، گرمی نفس ها و مهربانی صدا تنگ شده   

کاش می دونست چقدر دلواپسم

کاش می دونست.... چقدر تنهام ............ 

چقدر خسته ام  .........

چقدر به حضورش محتاجم همیشه و همیشه   

 فکر نمی کنم چطور با تمام وجود بارها و بارها او را با چشمان کاملاً بسته بوسیدم. 

حیف آنهمه عشق که او همراه گرد و خاک و خاطرات.......

فکر نمی کنم به تمام چیز هایی که به بر من گذشت.

فکر نمی کنم...

فکر نمی کنم...

فکر نمی کنم....

چشمانم را کمی باز می کنم

سایه ای کم رنگ در شیشه می خندد.

کسی که در من زندگی می کرد 

  شب ها می نشینم کنار پنجره چشم می دوزم به دورها و

آرام و بی صدا سرم را در بالشم پنهان می کنم

تا صدای هق هقم به گوش دیوارها نرسد ....

      من در تاری افتاده ام  که عنکبوت ندارد  ،

                         نه می توانم  پرواز کنم  نه می توانم بمیرم ...

     پ ن :  نگاه کن

         نگاه کن که غم درون دیده ام چگونه قطره قطره آب می شود


چگونه سایه سیاه سر کشم اسیر دست آفتاب می شود


نگاه کن تمام هستیم خراب می شود


شراره ای مرا به کام می کشد 

                مرا به اوج می برد 
                                             مرا به دام می کشد

            نگاه کن


        تمام آسمان من پر از شهاب می شود
                                تو آمدی ز دورها و دورها ز سر زمین عطرها

        و نور ها نشانده ای
 
     مرا ببر
                     امید  دلنواز  

            مرا  ببر
              به شهر شعرها و شورها

به راه پر ستاره می کشانیم
فرا تر از ستاره می نشانیم

       نگاه کن
                       من از ستاره سوختم

                نگاه کن

            مرا بشوی با شراب موجها 
                       مرا بپیچ در حریر بوسه ات

 
                    مرا بخواه 


               نگاه کن

که موم شب   چگونه قطره قطره آب می شود 
  سیاه دیدگان من   لبالب از شراب خواب می شود


             نــــگـــــاه کــــــن    

    تو میدمی و آفـــتــــــــــاب می شود . 

                      تو میدمی و آفـــتــــــــــاب می شود . 

 


 
comment نظرات ()
 
 
تشنه ام
نویسنده : میترا - ساعت ٦:٠۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٥ امرداد ۱۳٩٤
 

    وقتی که تیر ندیدن چشمه چشم تو

      گلوی کوچک مرا می درد !

        من همچنان تشنه نوشیدن تو می شوم

           حالا !

                 نه آب می خواهم نه لغزش رود

                                        لبهایم را با لبانت تر کن ...


 
comment نظرات ()
 
 
هنوز زنده ام
نویسنده : میترا - ساعت ٤:٥٥ ‎ب.ظ روز جمعه ۱٦ آبان ۱۳٩۳
 

       

                   اﻋﺘﺒﺎﺭ ﺁﺩﻣﻬﺎ ﺑﻪ ﺣﻀﻮﺭﺷﺎﻥ ﻧﯿﺴﺖ
        

                 ﺑﻪ ﺩﻟﻬﺮﻩ ﺍﯼ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺩﺭ ﻧﺒﻮﺩﻧﺸﺎن ﺩﺭﺳﺖﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.


 
comment نظرات ()
 
 
دیگر تمام شدم ...
نویسنده : میترا - ساعت ۳:۱٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٠ آبان ۱۳٩٢
 

       

             درد میکند،

 

      آنجا که اسمش را دل گذاشته اند، 


                آن قسمتی که کمی پایین تر از مغز قرار میگیرد، پایین تر ولی نافرمان تر!

                 به هر کجا که بخواهد میرود و اجازه ای هم از تو نمیگیرد! نه از تو، نه از مغزت، نه از وجدانت، نه از هیچ جای دیگرت!

                       به خودت می آیی و میبینی افسارت را به دست گرفته و با خودش میبرد...

وقتی بالای ابرها که میرود که هیچ!

      وای آن دم که تو را با خود به قعر اشک میبرد...             

         احترام بگذار،

           به اشکهایت وقتی بی محابا بر چهره ات می دوند،

     به تپشهای قلبت که بر سینه ات می کوبند،  

                       به تمامی نشانه های آسمانی عشق احترام بگذار.

آن ها را بپذیر و روی قلبت حک کن، برای همیشه،

برای ابد... .

               فقط برای خودم هستم مـــن ؛

                   همچین که -سُکوت- می کنی
                دلَت-     آشوب می شود.
       پُر   از-کلمه- هایی
     که نمی دانی از کجا-سَرازیر- می شوند در دلت یا شاید
       یک جایی میان آن جسم صنوبری  -می جوشَند-
    و باز دوباره یک تکه کاغذ    -کاهی-   برمی داری
  و   یک- خودکار آبی  -آسِمانی-
         روان می شوی و از چشمش
                                               -می باری-

        -نُقطه - را می گذارم و سر ِ خط ِ -بَعد- می نویسم

             بیا که شبها تنهایی میترسم  بیا این بغض هی اشک نمی شود  هی اشک نمی شود

بیا که دیگر تمام شدم .... !!!!!

       مناجات: خدایا ! من اینجا سخت دلم معجزه می خواهد و تو انگار معجزه هایت را گذاشتی برای روز مبادا ....!!!!!
     

 

 

 


 
comment نظرات ()
 
 
دلتنگ شدم
نویسنده : میترا - ساعت ۱٢:٥٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٩ بهمن ۱۳٩۱
 

 

    م عزیز ! 

   دلم برایت تنگ شده ...

                    م عزیز !  به نوشته های گذشته م سرک کشیدم و دوباره تازه شد داغی که به دلم گذاشتند ... داغی که گذاشتی !!!! ... خودم داغ به دل گذاشتم !!!!

         م عزیز ! هنوز که هنوزه   بیتابم از این سوختن .... نه خاموش می شوم نه ذوب !

        کمکی برسان  !!!! من گم شده ام در تو ... هرجا میرسم پایان است ... هرجا می رسم تویی ...

        م عزیز ! میان تمام خواب های دنیا هم اگر سرگردانم کنی ، من بیدار چشمهایت می مانم ....

         م عزیز ! من هنوز درست دو قدم مانده به تو  با خودم معامله می کنم ....  می خواهم در عطش رسیدن به دستهای تو بسوزم ....  م عزیز ! بگذار خاکستر شدن را تجربه کنم ....

     م عزیز !  عمری است همه شوقم از آمدن به سوی تو ، (( نرسیدن است ))  درست  دو قدم مانده به تو  ...

                " من زیباترین در راه مانده جهانم "

 

    پ ن :  دستی هست این روزها .... دستی هست که مرا   تمام مرا    دنیای مرا .....  بی واسطه ... بی تخیل .... گره گره   به تو می بافد ....

             بی ربط :   جشن تولد نداشتم اما ... نبودی .... !!!!!!

   


 
comment نظرات ()