خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
قرار بعدی ما
نویسنده : میترا - ساعت ۱٠:٤٠ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٢٦ آبان ۱۳۸٧
 

.

                     قراربعدی ما

                 تالار مردگان

                  اولین پنجشنبه ای که نیستم...

                           نه گل

                                 نه گلاب

                                     نه خیرات...

            

                تورا می خواهم !

                      که پای هیچ یک از قرارها نیامدی ...

.

.

 

 


 
comment نظرات ()
 
 
برای همیشه
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:۳٥ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٥ آبان ۱۳۸٧
 

.

نقطه ای وسط یک صفحه سفید !

 

 

             این توصیف« من » است!

 

                          «من» آن نقطه ام! 

 

گاهی صفحه سفید وسعت می یابد و من احساس پوجی می کنم و زمانی دیگر صفحه ...

 

     از نقطه هم کوچکتر می شود و من حس می کنم که خدا هستم !

 

 امشب صفحه سفید زندگیم به طرز باور نکردنی بزرگ شده!

 

                        و من کوچک!

 

تنهایی مرا در آغوش گرفته و نوازشم می کند

 

                     و من زار می زنم!

 

            احمقانه  دنبال عشق...

 

               همدم...یا حتی دو گوش شنوا می گردم!

 

              و یک عالمه دهان باز می بینم

 

           خدایا ! تنهایی چقدر مشتری دارد!!!  

 

    صفحه وبلاگ باز  می شود و من تند و تند اشک می ریزم

 

                و تایپ می کنم!

 

                     یک مشت اراجیف

 

ساعتی می گذرد و من حس می کنم که تحلیل می روم!

 

       اینجا چیزی پیدا نمی شود!

 

          حتی کمی تسکین! یا دوست  !!! 

 

           با خود فکر می کنم او بهتر می فهمند!

 

 .

  - می خوام فراموشت کنم برای همیشه  و  تو هم فراموش کنی برای همیشه ...

.

- آخه چرا ؟

.

و سیل حرفها و کلمات که معنایشان را خودت هم نمی دانی

.

 - دارم میرم

.

 ..........................................................

  بعد خوب می فهمم که آشناها از غریبه ها بیگانه ترند!

 

         دلم بیشتر می گیرد...

 

                  به خاطر می آورم که.....

 

       کسی وظیفه ندارد مرا بفهمد.....

                ما از درک خودمان هم عاجزیم....

 

شاید به همین خاطر همیشه دنبال کسی هستیم

                  که درکمان کند

.

حالا می خواهم اسباب کشی کنم....

 

     قلبم  را درون یک صندوق قدیمی می گذارم

 

و چند قرص نفتالین رویش می گذارم که بید نزند.....

 

صندوق را می بندم و با یک ماژیک قرمز رویش می نویسم

 

    شکستنی است! 

روحم  را اتو می کنم... سپس آن را با دقت درون کاور

 

می گذارم تا مبادا کسی به آن دست بزند!

 

          چرک و کثیفش کند..... 

 

 سپس   از آژانس یک ماشین می گیرم ...

 

راننده کمک می کند تا قلب و روحم را در صندوق عقب بگذارم....

از راننده می خواهم  تا فرودگاه از مسیر کم ترافیک برود.....

 و.... من....اینگونه..... 

            برای همیشه گم می شوم !!

.

.


 
comment نظرات ()
 
 
بی بهانه
نویسنده : میترا - ساعت ۱٢:٤٠ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ٢۳ آبان ۱۳۸٧
 

.

.

               باز خودم هستم...

 

        دلخوشیهای کوچکم و گاهی تنهایی های بزرگم.

 

                کلافه ام از همه جا و از همه کس.

 

این روزها آشفتگی های ذهنیم آنقدر زیاد شده اند 

 

  که  همه  هشدار دادند !

کاش می دانستند که من فقط یک لیوان چای میخواهم ! 

همان چایی که سر سفره دل با یک نفر ننوشیدم تا  مزه اش تا آخر دنیا بماند .!!!

 اما به خودم میگوم ولش کن دختر .... بی خیال این هوس شو!

خوب میدانم که چای تنها یک بهانه است!

راستش دلم برای یه گفتگوی طولانی ! به همراه چای لیوانی تنگ شده است  .

  مدتهاست نتوانستم با کسی جدی حرف بزنم .

        همه از جدی بودن فرار می کنند...

 

             همه نقاب شوخ طبعی به چهره زده اند  

     

            و من هم مثل آنها...

 

          اما این نقاب دارد نفسم را می گیرد ...

 

                میخوام که برش دارم  ولی نمی شود  ...

 

          میدانم اگر برش دارم دیگر مثل بقیه نخواهم بود...

 

                      منزوی می شوم!

 

             پس چه کار کنم؟

 

 هر آهنگ لعنتی ای که میگذارم یک خاطره برایم تداعی می شود.

 

 این هم از معایب سلکشن زدن است ...

 

سلکشن چی هست  میزنی آخر دختر؟ نمی بینی؟ 

 

اینها همه گلچین خاطرات تو هستند...

 

        خاطراتی که  فقط یک نوا میتواند شبح آنها را برگرداند .

 

اما چه برگشتنی؟ در حد یک سایه..مه و حبابی تو خالی! 

 

وای خدا! من اینجا چه کار میکنم؟  

 

این هم شد زندگی ؟

      از صبح بیایی سر کار چند تا نامه شماره کنی ، ارسال کنی

        بنویسی برای مثلا فلان وزیر یا معاون وزیر یا ....

 

 تا بعد از ظهر همینجور توی این چاله دست و پا می زنی

             که چی بشود ؟

 

         همه اش برای این زندگی

 

            ای مرده شور این زندگی را ببرد !

 

در این زندگی ...  با بد خلقی سیگارم را روشن می کنم .

  قصد خودکشی دارم ؟؟ !

 خود کشی؟؟؟  یعنی اینقدر هیستریک شدم و خودم نمیدانم؟؟؟

     تصمیم گرفتم خلافش را ثابت کنم... به خودم شاید!

 

پس بلند شدم و خودم را  به دست همان روان ستیز سپردم...

 

         رقصیدم .. رقصیدم و رقصیدم . فارغ از دنیا...

 

            فارغ از قطار شکواییه های دل مدعیم!

 

راستش صدای غر زدنهاش به پای صدای موزیک نمیرسد .

 

         بی چاره ! خفه شد.

 

سکوت کرد و با بهت تسلیم بی خیالی های صاحبش شد. 

ولی خب  این بی چشم و رو دست بردار نیست که.

 

باز این روزها صدایش را بلند کرده است

 

             

          چه میدانم ! فکرم به چیزی قد نمی دهد .

 

                        هر روز که نمی شود بردش میهمانی...

 

هر روز که نمی شود برایش رقصید...

 

             امروز گیر داده است  دیگر ...

 

باز هوس چای با یک گفتگوی رمانتیک  زده است به سرش. 

.

            راستی این را هم بگویم... 

 

مدتی است خودم را در یک گوشه تنها و منزوی رها کردم .

 

  بی بهانه  شمع روشن می کنم  و  در تاریکی می نشینم .

 

         باز دوباره می خواهم نوستالژیک شوم .

 

                   آخر کی می خواهم آدم بشوم؟؟؟

.

.

 


 
comment نظرات ()
 
 
اندکی عاشقانه تر
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:۱٧ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٢٢ آبان ۱۳۸٧
 

.

                اندکی عاشقانه تر زیر باران بمان

                       ابر را بوسیده ام تا

                                   باران بوسه بارانت کند ...

.

.

این روزها اوضاع کاری خیلی شلوغ و خسته کننده شده است ... 

 

        امروز صبح نمیخواستم از زیر پتوی گرم بیرون بیایم

 

فاجعه سرمای هوا برای من  یک  ضد حال اساسی است ...

 

شروع شد دوباره لرزیدن های من شروع شد

 

از حالا  تا تابستان کار من فقط لرزیدن است و بس ... .

 

مصمم شدم به یکی از آرزوهای قدیمیم برسم...  . چرا که نه؟

 

            یکشنبه روز خوبی نبود  .

   راستش  این روزها خیلی از روزهای من روزهای خوبی نیستند 

   می بینم   به این سناریوی  غم انگیز  ادامه می دهد  و قصد کات کردن ندارد 

      .امشب می خواهم خودم باشم و خودم 

 

با یه لیوان دلستر سیب و سیگار مور می نشینم به فراموشی خاطرات  ...

 

             اینجا که خبر خاصی نیست.!

باز هم خانه نیاز به تمیزکاری دارد .   ! 

            باید شروع کنم  و حالا تی نکش , کی تی بکش! 

        برای شام  می خواهم سالاد درست کنم 

از آن سالادهایی که دو تا قاشق بخوری سیر سیر می شوی انگار دو پرس باقالی پلو خورده ای ...  

            همه چیز آماده و روبه راه است  

یک نخ سیگار روی اوپن میچسبد.

          خونه مامان که هیچ وقت نمی شود  روی اوپن بشینم  

 یادش به خیر که چقدر   قانون شکنی میکردم . هنوز هم  بعضی وقت ها   رگ عصیان گری ام میزند  بالا. 

 دلم می خواست به یک مهمانی می رفتم  بیشتر شبیه به پارتی   تا میهمانی     و دی جی باز باشند همه.

  من هم که عاشق این دیوانه بازیها , خودم را  با رقص خفه کنم ...

              یعنی خفه!  

 

روحیه ام خیلی بهتر شده است ... دیگر دارم  بی خیال نوستالژی می شوم  فعلا بایگانیش  می کنم   

    تا وقتی که دوباره دچارش بشو م

     اتفاقا چند روزاست گیر داده ام به آهنگ   last time ...

                بد نیست شما هم یک گیری بهش بدهید !

.. اساسی شارژ می شوید  .خب دیگر   وقت انجام کارهای تلنبار شده است

            باید یک تلفن هم بزنم ... !!!!  مهم است

               .. من بروم .

 .


 
comment نظرات ()
 
 
خدایا
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:٠٥ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢۱ آبان ۱۳۸٧
 

.

خدایا از اینکه من هیچوقت به کودکان،زنان و حتی مردان دیگر تجاوز نمی کنم از تو ممنونم! 

خدایا از اینکه به من شلنگی آویزان نکردی تا به واسطه آن خودم را "مرد" احساس کنم از تو ممنونم!

 خدایا از اینکه در یک کوچه خلوت آلت عریان خود را در مقابل چشمان وحشت زده ی یک زن تنهای رهگذر به نظاره نمی گذارم از تو ممنونم! 

خدایا از اینکه به من قدرت جسمی بالاتری اعطا نکردی تا به واسطه آن در طول قرون و اعصار به اشتباه ،" بالاتر بودن قدرت فکری" نیز به من تلقین شود از تو ممنونم!

خدایا از اینکه بیهوده ادعای مردانگی نمیکنم از تو ممنونم! 

خدایا از اینکه نر بودن را با  مرد بودن اشتباه نگرفته ام از تو ممنونم! 

خدایا اگر نر بودم حداقل به این اعتراف میکردم که از دریچه ذهن من گاهی وقتها فقط شهوت پیداست .

خدایا به خاطر اینکه از احکام به ظاهر مرد پسندانه اسلامی با روش کاملا سودجویانه به  نفع خودم استفاده نمیکنم از تو ممنونم ! 

خدایا از اینکه وقتی با همسرم در ماشین نشسته و در حال رانندگی هستم برای یک دختر ایستاده در کنار خیابان چراغ نمی زنم از تو ممنونم! 

خدایا از اینکه در تاکسی حیوان وارانه و به عمد،گشاد نمینشینم تا بتوانم ران های دختر کنار دستم را هرچه بیشتر بفشارم و اورا معذب کنم و لذت ببرم از تو ممنونم! 

خدایا از اینکه نمیتوانم در کوچه پس کوچه های خلوت موتور سواری کنم تا اگر رهگذر مونثی دیدم بتوانم از بدنش نیشگونی بگیرم و فرار کنم از تو ممنونم!

خدایا از اینکه به واسطه تعداد فحش هایی که بلد هستم و میزان توانایی که در ضایع کردن افراد با فحش های رکیک  دارم به خودم افتخار نمیکنم از تو ممنونم!

همچنین از تو ممنونم که من مخترع این فحش ها نیستم! 

خدایا از تو ممنونم که فقط به واسطه شرارت های "مردانه " است که یک دختر از 9 شب به بعد میترسد تنها از خانه بیرون برود!

ولی نمیدانم میتوانم از تو ممنون باشم که به همین سبب یک دختر،اگر شبی از خانه فرار کرد

بعد از یک ماه تا آخر عمر به یک فاحشه ی معتاد تبدیل میشود

اما یک پسر اگر از خانه فرار کرد پس از یک ماه با عزت و احترام به خانه برمی گردد؟؟؟؟ 

 

اما خدایا باز هم از تو ممنونم... از اینکه به اسم مرد    و به رسم حیوان نیستم از تو  ممنونم !

.

.

*******************************************

.

 

 

.

.

           خوشحالم که از جنس آدمهایی نیستم که ....

   خوشحالم که از دید زندگی بسته تو ...

                               اصلا آدم نیستم !

.

.

.

.

 


 
comment نظرات ()
 
 
مرگ
نویسنده : میترا - ساعت ٤:٠٩ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٧
 

.

            من تصمیم دارم خودم بمیرم....

 

     بدون کمک هیچ کسی...حتی عزراییل

 

 به عزراییل سور زدن هم عالمی دارد به خدا!!

به نظر من کسی که گفته خودکشی نشانه ضعف است ،

 

         احتمالا چندان اهل اندیشه نبوده

 

   مرگ هم مثل ازدواج انواع دارد:

 

    گاهی از روی ناچاری و نادانی و ناتوانی

    به آن تن می دهی و گاهی

         با چشمان کاملا باز انتخابش می کنی!!!

 

 

       در یک روز زیبا وقتی احساس می کنی

 

               کاری برای انجام دادن نمانده.....

 

        در نهایت آمادگی و سرخوشی..

 

         دوش می گیری.. مقابل آینه می نشینی

 

               خودت را به بهترین وجه می آرایی

 

                یک لبخند تحویل خودت می دهی.....

 

            از بین انواع مردنها...

 

              یکی را انتخاب می کنی....

 

           و بدون اینکه با کسی تماس بگیری

 

            یا به زندگی نیم نگاهی بکنی

 

                  با چشمانی کاملا بسته!!!

 

    سرخوش و قدم زنان از زندگی بیرون خواهی رفت!!!

 

       باور کن ،این ، بهتر از مردن در شرایط ناخوشایند و

 

                غافلگیرانه است!

 

بهتر از مردن بر اثر سرطان یا در سانحه رانندگی است

 

بهتر از این است که وقتی دو دستی به زندگی چسبیده ای

 

و مشغولش هستی با شبح عزراییل مواجه شوی.....

 

            بهتر از مرگ در اثر پیری و اتش سوزی است!

 

البته.....

 

تمام این مسایل در یک صورت ممکن است آنهم اینکه

 

              خدا،سرنوشت یا تقدیر....

 

 زود تر از تو ترتیبت را ندهد!!!

 

             پس تا دیر نشده       باید   بجنبم .....

 

         زندگیم را سر و سامان بدهم و اقدام کنم!

 

           برای افتتاح زندگی یا تکمیل آن

 

             فقط تا پایان عمر مهلت دارم !!!

.


 
comment نظرات ()
 
 
طعم تلخ اشک
نویسنده : میترا - ساعت ۱٠:٤٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٩ آبان ۱۳۸٧
 

.

.

                باران دیشب طعم تلخی داشت !

.

                            داغ بود و سوزان

.

                                 طعم دلتنگی می داد ....

 

.......................................................

.


 
comment نظرات ()
 
 
بی سایه
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:٥٩ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۸ آبان ۱۳۸٧
 

 

.

چند سال پیش یه نفر بهم  گفت هیچ میدونستی چشمهات سگ دارن؟! 

جا خورده بودم!   سگ دارن دیگه چه ویروسیه؟!

بهم گفته بودن  چیزی نیست که بخوای و با نگاهت نتونی تصاحبش کنی... تصورم این بود که میخوان خامم کنن و تنها یه لبخند بی حال تحویل می دادم.

امروز مدتهاست از اون روزها  میگذره... کاشف سگ چشمانم دیگه اینجا نیست اما خیلی وقتها حرفش توی گوشم تکرار میشه.

حالا دیگه به این باور رسیدم هر کدوم از ماها یه سگ داریم که در گره گشایی از کارها به دادمون میرسه. ممکنه توی  لحن کلاممون باشه... توی استیل صورت... نگاه یا فیگور های منحصر به فردمون.فقط باید کشفش کنیم. 

 شک ندارم که سگ اون گمشده ... !!!

               خودش هم همینطور ...

می گه کجا ؟  من می گم : تو دنیا ... تو کار ...  تو جلسات ....  تو حرف  ... تو حرفای بی سروته ...

               تو زندگی ....    تو زمین  ....  تو هماهنگی ...  تو پول ... تو زندگی های مثل هم ...

        تو حرفهایی که در حد همون حرف موندن

- تو کاریت نباشه من درستش می کنم ...

- من دارم درستش می کنم

- من داشتم زنگ می زدم ...

- من داشتم می اومدم ...

- من داشتم ............

- من داشتم .............

 

            تو حرف و حرف و حرف 

                       گمشدی !!!!!!!!!!!

...........................................................................................

 

  

در فیلم پیشنهاد بی شرمانه دمی مور به رابرت رد فورد گفت :

           لباسها فروشی هستند ....من نیستم !

 ...................................................

.

(  خارج از محدوده )     دیگه مهم نیست ...

                  باشی یا نباشی ...

                         تماس بگیری یا نگیری

                   خودت خواستی که مهم نباشه !

             یادت باشه خودت خواستی .... !!!

           یادت باشه ...

             

.***************************************

                رها کن منو ...........

 

 

 

                       بذار آزاد نفس بکشم.

.

               بذار طعم ماندگاری رو بچشم.

.

                         بذار بی سایه باشم !!!!!

.

 

 


 
comment نظرات ()
 
 
جای زندگی
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:۱٧ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ۱٦ آبان ۱۳۸٧
 

.

همه چیز وقتی شروع  به خراب   شدن میکنه

که  مدرک ،پول ،شغل ،اعتبار ، شهرت  و...

جای زندگی را پر میکنه .

یادم   باشه   دوست داشتن   

 

         یعنی     زندگی.  

                 فقط   همین ...

.

 


 
comment نظرات ()
 
 
نامرد
نویسنده : میترا - ساعت ۱٠:٥۸ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱٥ آبان ۱۳۸٧
 

.

         فردین در فیلم میعادگاه خشم می گوید :

                   یک مرد وقتی مرده که تنها باشه !

.

.

به نظر من:

 

   تا وقتی یادم باشد که  "فقط" خودم باید هوای خودم را داشته باشم

 

           و مسوول کارهایم باشم!  هیچ نامردی دور و ورم نمی آید!

 

                اگر هم بیاید نمی تواند نامردی بکند!

 

این خودمانیم که با بخششهای بی جا، در حق خودمان نامردی می کنیم!
.

 

            همه چیز تاریخ مصرفی دارد بخصوص عشق!

من یاد گرفته ام که تاریخ مصرف رفتار و گفتارم را بالا نگه دارم

 

اما این را هم یاد گرفتم که حواسم به تاریخ مصرف حرف همه باشد

 

 و وقتی باورشان می کنم یادم باشد که خودم خواستم و

 

        می توانم تا وقتی که هست از بودنش کییییییییف کنم!!

 

            وقتی هم نبود و تاریخش به سر رسید حسرتش را  نخورم

 

                 و اگر لازم هست فراموشش کنم!

                       زندگی مجموعه ی همین خوشیهاست.

 

البته برای من هم زیباترین حالت وقتی است که کسی حرفی بزند

 

 که تاریخ مصرفش تا آخر عمر آدم باقی بماند اما اگر هم نشد،

 

                      نه تقصیر او ست و نه من!

    من همیشه به خودم می گویم :دنیا 2 روزه!

 

         یک روزش امروز است یک روزش فردا!

 

        نامردا مال دیروز هستند!

 

                            تو 2 روزه دنیا حساب نمیشن!

و در آخر اینکه به نظر من نامرد کسی نیست که حرفش را پس می گیرد!

 

( این آدم بیشتر دم دمی مزاج است تا نامرد! ) 

  نامردی آن است  که حرفی که می زند دروغ و در مورد احساساتش دروغ می گوید !

 

( یعنی کسی هم که دوستت ندارد ولی سعی می کند از روی ترحم به تو وفادار بماند هم نامرد!  )

           و من همیشه همه سعی ام این بوده که نا مرد نباشم

.

- سلام

- بیدارت کردم

- نه بیدار بودم

- می خواستم بهت بگم یه آسپرین بخور تا راحت بخوابی

- چشم مرسی

-  خوب بخواب ... شب بخیر  

- شب بخیر

 

.

.

.

               عشق و نفرت هر دو بی رحمند !

.


 
comment نظرات ()
 
 
بدون قلب
نویسنده : میترا - ساعت ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳ آبان ۱۳۸٧
 

 

 .

         من خوشحالم....

 

      خوشحالم که از جنس آدم نیستم!!!!

 

          خوشحالم که از جنس حوا هستم....

 

             زیرا حداقل وقتی میوه ممنوعه را می خورم

 

               برای توجیه عملم آدم فروشی نمی کنم!!!!

 

    من خوشحالم که جا نمازی ندارم که آنرا آب بکشم.....

 

و خوشحالترم که تنها اینجا نشسته ام و برای دل خودم می نویسم.....

 

                من حتی امشب کمی عاشقم!!!!

 

                     و اگر بخواهم کمی منصف باشم.....

 

            فکر کنم امشب عاشق شده ام!!!!!

 

 می دانم که باور نمی کنی.....چون خودم هم باور نمی کنم!!!

 

           ولی چه فرق می کند......

 

 

 

             می دانی....من وقتی عاشقم  زیبا می شوم......

 

               این را ایینه به من گفت!

 

        گرچه...تو به من گفتی وقتی اخم می کنی جذابتری!

 

شاید به خاطر همین حرفت بود که من همیشه می خندم!!!! 

 

    اما فکر می کنم اگر امشب مرا می دیدی نظرت عوض می شد!

 

 

 

 

 

 .

.

 

       هر چه در قلبم هست....برای تو !

 

       می خواهی قلبم را فتح کنی ؟ بیا....

 

        هرچه در قلبم هست را به تو می بخشم...

 

               همه اش را

 

 

         فقط...یادت باشد.....دلم را که می گردی.....

 

        جز یک مشت غرور چیزی پیدا نمی کنی!!!!

 

           عشق که سهل است.....

 

باور کن من حتی امید هم ندارم که آن را هم از من بگیری!

 

بهتر است این یک مشت غرور را هم بگذاری بماند.....

 

      بکار تو نمی آید!

 

         غرور را وقتی از صاحبش بگیری می میرد!

 

و یک مشت غرور مرده هم به درد هیچکس نمی خورد!

 

          حتی تو

 

        به هر حال ....قلبم را بردار و ببر....

 

 

               بدون قلب راحت تر زندگی می کنم!

 

.

خوب می دانم که انسانها وقتی خیلی غمگین میشوند

 

   به خواب پناه می برند.....

 

  و لابد وقتی بینهایت غمگین می شوند به مرگ نیاز دارند!

 

     و وقتی از مردن عاجزند به یاد آن بسنده می کنند!

 

      من هم به مرگ نیازمندم و از مردن عاجز!

 

            مرگ مهمان ناخوانده ای است ...

 

 

    همیشه به سراغ کسی می رود که از او گریزان است!

 

             من شبهای بیشماری به اسمان زل زدم

 

                       و سعی کردم بمیرم!

 

            و نمردم!   متاسفانه از زنده هم زنده ترم!

 

               مرگ ضد حال زدن را دوست دارد!

 

اما به هر حال فکر مردن هم خودش برایم آرامش بخش است:

 

     ...اگر مردم تمام وبلاگم را به فقرا می بخشم!!!!

 

           تا ببینند که نا امیدی سخت تر از فقر است!

 

          امیدوارم که مرگم مغزی باشد...آنگاه:

 

  قلبم را به عاشقم می دهم (البته اگر عاشقی در کار باشد!)

 

  تا بداند عاشق نشدن هزار بار از عاشق شدن سخت تر است!

 

 

       لبخندم را روی قبرم می گذارم....چون از ته دل نبود!

 

            و روی سنگ قبرم بنویسید:به آرزویش رسید!

 

.

 

 

 

         تو همانی که باید باشی...

                        من همانم که هستم....

 

                        اما این رابطه من و تو ست که ازما دور است

 .


 
comment نظرات ()
 
 
امروز من داغونم
نویسنده : میترا - ساعت ۳:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٢ آبان ۱۳۸٧
 

 

 .   

 امروز  من    


              قهرمانی ام در زندگی را جشن گرفتم  

        زمانی را که به من بخشیدند    فحش زندگی  شدم   

          جلوی چشمم داشتم خودم را آویزان می کردم  


        امروز  شنیدم و فهمیدم که می توان قهرمان بود 

         قهرمان یک داستان  نه ! یک نمایش ...

                هه هه هه هه هه هه .... 

           دارم خودم را گول می زنم که یک انسانم 


 من دارم خودم را گول میزنم  من دارم خودم را  گول میزنم " 

        توی گلویم  حرفهای بی اجازه را دار می زنم ... 

   
        همیشه کسی نبود که   دست هایم را بگیرد   

  حالا من دارم برای یک نفر س ک س را تعریف میکنم

 

    توضیح میدهم  "  داده های پخش شده از بوسه  " را

          هیچ وقت نفهمیدم    

       پاهای مرا لمس کن بیا بالا 


            
همه چیز  و از پاهام ضعف دارد  

 

           دارد میچرخد 

 

         من داغونم !  و  

     می نویسم  و حالم از نوشتن  بهم می خورد و 

     به  همه چیز اعتقاد دارم و به هیچ چیز  اعتقاد ندارم ...  

 

         و حرف می زنم و حرف نمی زنم  

        تو اگر می دانستی که چه دردی دارد ...

                   که چه زجری دارد ...

                     خنجراز دست عزیزان خوردن...

            از من خسته نمی پرسیدی

                    ای دوست چرا تنهایی  !!!؟؟؟؟

 

 .

. *************************************

         امروز من  دور از چشم دیگران

         می نشینم روی  پله ها، دور از هیاهو 

             یکی توی وجودم می گوید ، مدام می گوید ،

          کسی باید همین حالا به من بگوید بودنم را دوست دارد .

          فقط  بودنم را . همین و بس ...

                         کسی باید ... تو باید ...

                     نوازشم کن                

                  آن قدر که خوابت ببرد . که خوابم ببرد  ...   

.

 

.

 

 

 


 
comment نظرات ()
 
 
بهانه تمام گریه هایم
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:۱۳ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٢ آبان ۱۳۸٧
 

 

  

********************************************

از دیشب   سردرد داشتم    امروز صبح   چشمهایم از بی‌خوابی ِ

           دیشب باز نمی‌شد، حرفی ندارم ...

    گاهی این سردردهای ِ مداوم کلافه‌ ام می‌کند، 

در مسیر ِ اداره سکوت ِ طولانی‌ام را می‌شکنم و همراه با پخش می خوانم : نمی خوام  چوب حراج و به قلبم بزنم  نمی خوام گناه بی عشقی بیفته گردنم  ... .

-     یک جایی خواندم که سکس برای ِ کسانی که سردردهای مداوم دارند خیلی خوب است . باعث می‌شود دردشان آرام بگیرد . 

به خودم می‌گویم: آره خب. به جای  فکر و خیال و تردید  همین کارو بکن.

  البته همان ‌جا نوشته بود برای زن‌ها تعداد دفعات زیاد رسیدن به ارگاسم باعث ایجاد سردردهای شدید می‌شود.

      اینو چکارش کنم ؟

  خنده‌ا م می‌گیرد.  عجب! پس لامصب هم درد است  و هم درمان.

    چاره‌ی دردهای کوچک لذت‌های کوچک است.

              رسیدن به اوج ِ لذت، دردهای بزرگ  می‌آفریند. 

 

دیشب خیلی خسته بودم... نمیدانم جسمی یا روحی...

نمیدانم از کم خوابی بود یا سرما خوردگی!

چراغها رو خاموش کردم , با یک لیوان سیاه پر از چای داغ , یک نخ دانهیل 

 و حسی که بوی سرما داشت رفتم  به پیشواز خوابی که چند روز بود بهش نیاز داشتم .     سرما  !...

  - چقدر سرده امروز ! دارم یخ می زنم

  - بیا پیش من ... اینجا گرمه ...

  - .......................

   - باز پیچوندی ؟

  

 ... 

     گاهی زندگی زیادی در قالب چارچوبها پیش میرود ....

 

  حوصله ات را سر می برد  و دلت میخواهد کمی هم تو دنیا را برقصانی  .

 

تاوان تمام اشتباهاتم ، تنهایی بود و تنهایی . تلخی این شبها را ،  هیچ چیزی دلپذیر نمی کند .

 نگرانی های دم صبح را ، صدای هیچ پرنده نشناخته ای ، شیرین نمی کند .

و من توی تمام خوب هام ، خواب های احمق پستم ،

           سرگردان کوچه ها و آدم هام .

- نپیچونی ها .... باشه  

 - حال می ده ...

- اهه ... اینجوریه   !  نپیچون دیگه   تو رو خدا

- ....

   اما خب... همه چیز به دست  تو نیست ...  

 

 فقط این را میدانم که زندگی همیشه آرام نیست و  نه همیشه توفان زده...

 

  

  آخر هفته خوبی را سپری نکردم و کلی هم کار عقب مانده برای سفرم دارم.

 

به گمانم مدتی  باید با اینجا خداحافظی کنم که به وقتش خواهم کرد.

آهان   استیو مک کوئین در پایان فیلم ( پاپیون  )

      چی می گفت ؟  " هنوزم زنده ام "  

 

   من و زندگی رابطه مسالمت آمیزی با هم داریم !! 

  

******************************

  

 

          بعضی ها باهوشند...واقعا باهوشند.

          در نوشتن نابغه اند در مخ زدن نابغه اند.

          متاهلند ولی میشینند تو نت و وبلاگها و...

               مثل یه شکارچی منتظر ؛

تا  شکار کنند منتها چون میدانند که " به دام و دانه نگیرند

   مرغ دانا را" نمیان عکس فشن و مو سیخ سیخی و هیکل کات

         و فیت بذارن واسه مخ زنی ؛

در عوض نامه های آنچنانی براش می فرستن ....

کامنت واسه بلاگش میذارن

بعد حرفهای فلسفی پیش میکشند

و از تهی بودن آرزوهای نسل جدید میبافند .

و همه مردها  را تهی از فکر و الکی خوش معرفی میکنند

و با این ژست یاس فلسفی میان 

 و همگام میشن با روحیات لطمه خورده دختر  یا زن بدبختی که مثلا فلان شعر را تو بلاگش گذاشته و  ناله ای زده

بعد از   هماهنگی هم نوبت همراهیه دیگه - اگر راست گفته باشه- دختر احساس میکنه یه آدم درست اومده تو زندگیش

 که حاصل دعا ها و تحمل دردهاییست که تو زندگی مزخرف قبلیش داشته ،

بعد شماره ردوبدل میشه و تلفن بازی .

طرف  همچنان ژست " بی اعتنایی" به ظاهر دختر را حفظ کرده

تا دختر را  تحت تاثیر قرار دهد که

من مثل بقیه دنبال بدنت نیستم  ....

 

این شکارچی ها گام بعدیشون ژست " مرد تنها "  ست ،

و اینطوری  شکار را به راحتی تو تله می اندازند چون  هستند افرادی که فکر میکنند

نقش نجات دهنده را در زندگی مرد باید بازی کنند و آدمهای زخم خورده را نجات دهند و غافلند که

ببر خودش را به زخمی بودن زده تا تو بیایی سمتش و شکارت کند. وقتی دختر داره باهاشون حرف میزنه شکارچی آه میکشد و سکوتهای معنا دار میکنه

که مثلا عمق نداشته اش را نشون بده به دختر.

کلی حرفهای خوب از  فلاسفه 

 و پاش بیفته از ائمه معصومین هم ردیف بلدند تا مخ بزنند.

خیلی هاشون نیز در یاس فلسفی نمایشی شون ، ژست عجیب ضد دین و مذهب میگیرند تا نشون بدهند ادیان ، بندهایی هستند تا انسان فردیتش را پیدا نکند!

حالا دختر میماند و مردی با دردهای عظیم ،

 لطمه خورده از زنان بد دیگر و اینجاست که پروسه شکار تمام میشود :

 تو بازی مرد متاهلهای خائن چیزهای دیگه ای هم هست

  " زن من بهم بی توجه...

      زن من سنتیه..

     بعد ازدواج فهمیدم نیمه گمشده من نیست .

   به خاطر خانواده ام ازدواج کردم که سنتی و مذهبی اند ،

          من فهمیده نمیشم فقط تو منو میفهمی...

        من دنبال یک هم صحبتم و دنبال حیوانیت نیستم... "

                  بازی کثیفیست نه؟

 حین خوندن و فهمیدن  در این اندیشه بودم که چند تا بع بعی دارن به این گرگ ها پا میدن؟؟؟

 

 در جایی خواندم  :

  "گاهی اوقات آدم ها همانطوری که استفراغ می کنند

            اعتراف می کنند،

       می خواهند صرفاً یک چیزی را بالابیاورند

             تا دوباره بتوانند جایش را با همان چیز پر کنند

 *****************************************

.

         

به اندازه تمام دلتنگی ام، دلتنگ و خسته ام

.


 
comment نظرات ()
 
 
باران بهانه بود
نویسنده : میترا - ساعت ٩:٢٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٢ آبان ۱۳۸٧
 

 

امروزصبح دلتنگ چیزی بودم.

    ماکارونی؟!نه!!!!!!!!!!

        موزیک ؟ نه!!!!!!!!!!

              نقاشی؟!نه!!!!!!!!!!!

                  آرایش؟!نه!!!!!!!!!!

                       خیابان؟!نه!!!!!!!

             دلتنگ کسی که زنگ نزند،؟ !!!!!

                      اس ام اس نزند ؟

    دربزند ویکهو باهدیه ای سورپریزم کند.!!!!!!!!!

مثلا با یک کارت پستال که با خط خودش

 (با خط خودش! نه از این جمله های چاپی و تایپی که مثل غذاهای حاضری بیمزه اند) نوشته باشد:

          به   خیلی مهربانم..........

               به  خیلی گوشت تلخم ............

       فکر میکنم دچار عقده هدیه شده ام.

    راستی......آخرین بار کی هدیه گرفته بودم؟

دلم لک زده برای کارت پستالها و نقاشیهایی که همکلاسیهای دبستان وراهنمایی و حتی دبیرستان وقت و بیوقت و بی آنکه انتظار مناسبتی را بکشم ،با شعری از حافظ وامضای درشت خود لای کتاب فارسیم می گذاشتند.و دچار اضطرابم از اینکه نکند روز ولنتاین و تولد و..ازیادم برود و چیزی برای کسی نخرم،(این را توی کله پوکم فرو کرده ام که دنیا دار بده و بستان است) یاپس اندازم کم باشد وقیمت!!!! پشت هدیه در خور شخصیت او نباشد و........ از یاد بروم  !!!!!!

 

   از یاد برده ام آخرین باری را که هدیه گرفته ام.

.

.

*****************************************

.

     شنیده بودم آدمهای تنها بیشتر احساس سرما میکنن و حس 

          تنهایی با حس سرمایی یه رابطه مستقیم داره...

 

          - خدایا اینجا چقدر سرده

             - بیا اینجا گرمه

             - خودت گفتی اونجا هم سرده

             - نه دیگه الان گرم شده

    نفهمیدم که تو فهمیدی با هم بودنمون گرممون می کنه

 

گمونم آدمهایی که احساس تنهایی میکنن باید از یه مسکن خوب برای پیش گیری از سرماخوردگی استفاده کنن!

  

 

یه وقتهایی داشتن رابطه مسکنی علی رغم اینکه درست به نطر نمی آد شدیدا لازمه.

ببینم , هدف از ایجاد رابطه عاطفی چیه؟

لابد اولین چیزی که به ذهن میرسه ازدواجه.

اوکی , قبول ... این هم میتونه باشه اما نه only این.

 

گاهی باید قید چنین افکار و اهدافی رو زد و صرف نیاز روحی و خلع عاطفی به یک رابطه منحای ازدواج چراغ سبز نشون داد.

 مگه آینده چقدر دست ماست؟ چه تضمینی هست که بعد از کلی صبر  و  پرهیز از روابط گذرا و مقطعی به اون وصلت ایده آلمون برسیم؟

 یا اصلا چه تضمینی هست که اگر هم چنین چیزی محقق شد دوام داشته باشه؟

 

 

ممکنه یه روز چشم باز کنی ببینی که 

 او لالا! چه سرماها و لرزه هایی رو به امید یه شومینه گرم تحمل کردی و از آتش هیزمی که میتونست گرمت کنه دوری کردی...

 اون وقته که واسه خودت یه سر تکون میدی و احتمالا دو سه تا آه ضمیمه اش !

 

 .

**********************************************

 

نمی دانستی

         باران بهانه بود

                   که تو زیر چتر من

 

                      تا انتهای کوچه بیایی ...

.

.

 


 
comment نظرات ()
 
 
سقف دلتنگی
نویسنده : میترا - ساعت ۱٠:٢٥ ‎ق.ظ روز شنبه ۱۱ آبان ۱۳۸٧
 

.

.

 

اگر تمام درد های دنیا را نردبان کنی ،

           دستت به سقف دلتنگی من نمیرسد

.

بیخیال کارهام می شوم امروز  . پنجره را میبندم .

 هوا آنقدر سرد است که

   تمام وجودم - حتی  روحم هم -  یخ بسته .

  بیرون باران می بارد آرام آرام . 

دستهایم را با های دهان گرم می کنم 

 سرم را می چسبانم به شیشه سرد پنجره 

و فکر می کنم ...

   فکر می کنم من و تو دنیا را قشنگ ندیدم ...

          با همه قشنگی اش !

              

        هی گذاشتیم تا بگذرد و هیچ نداشت برایمان 

       

            کاریش نمی شود کرد

                این روزها  هیچ حس خوبی ندارم ...

.

 

 

           لطفا به گیرنده های خود دست نزنید !

***********************************

 راستش یک وقتهایی  چشمت نمی خواهد ببیند  و

می خواهی فقط زل بزنی به بدبختی های خودت ...  

 

خانم !   یک شاخه گل بخرید ...این گل سرخ ها را ببینید .خیلی قشنگند ...نیست !!؟؟؟

فقط 2000 تومان   

   ...شما را به خدا ...فقط یک شاخه بخرید ...

خانم .... تو روخدا یه فال ... می شه 200 تومن فقط یکی

تو رو خدا ... امروز من هیچی نفروختم ....

التماسهایش قلبت را به درد می آورد ...

چشمهایش را که میبینی با خودت فکر میکنی که می توانستند قشنگترین چشمهای دنیا باشند

 اگر تا این همه طعم فقر و نداری و بی کسی را با همه رگ و ریشه اشان نچشیده بودند ...نگاهش سرشار از یک پاکی و صداقت غریبیست که تو را یاد خیلی از معصومیتهای گمشده می اندازد ...این نگاه معصوم به عمق نگاه کهن سالی می ماند که تجربه های تلخ بسیار در خاطر دارد ...تجربه های تلخ بسیار ....

این میشود که تمام گلهایش را میخری ...

و فال 200 تومنی را 2000 تومان 

و این میشود که میان جمع دوستانت یک دوست کوچک معصوم خیابانی هم برای خودش جا باز میکند ...  !!!!!

بچه اسکناسهارا که به دست میگیرد از خوشحالی در پوستش نمیگنجد ...

بالا و پایین پریدنهایش کلی شادت میکند ...

اما آنقدر از تو تشکر میکند که آخر سر حالت از خودت هم به هم میخورد که نگاه کن !ببین کودکانی از جنس آفتاب ...کودکانی از جنس آسمان ...

چقدر لحظه هایشان بوی انسانیت های گمشده ای را می دهد که تو قرنهاست پی اشان میگردی و تازه چشمهایت را هم به روی تمام حقایق بسته ای ...

اینها تمام آن انسانیتهایی را که میخواهی در مهربانیهایشان دارند...

بچه هایی از این دست را که میبینم مدام یاد و خاطره آن قصه قدیمی در ذهنم تکرار میشود ...

یاد و خاطره آن دخترک کبریت فروشی که میان خیابانهای برفی شهر فریاد میزد :آی کبریت ...کبریت دارم ...

همان که که پای دیوار خانه ای اعیان نشین با کبریتهای نفروخته اش شب سال نو رویاهایی از جنس بهشت میدید ...

همان که صبح جسمش را میان رویاهای سوخته اش جا گذاشته بود ...یادت که هست !؟

راستش ...اینجا ...میان تاریکیهای شهرما ...کودکانی از جنس آفتاب  آنقدر زیادند که نمیشود با تمام پولهای دنیا هم تمام گلها و یا فالهایشان را خرید

 تا شاید آن لبهای کوچک یخ زده اشان لحظه ای به گرمای  لبخند کودکانه بنشیند ...اینجا کودکانی از جنس آفتاب  به نقطه های بعید زندگی خود دل بسته اند و شبها خواب تخت خوابهای گرم و نرم را میبینند ...اینجا بچه هایی از جنس آفتاب  به بازیهایی فکر میکنند که حقشان از دنیای آدم بزرگهاست   

 

 

 

 .......................................................................

پ.ن :  خارج از موضوع  - می توانم بگویمت که  آیا   چشم های خـائن، چشم های دروغگو، چشم های متقلب، چشم هـای متعهد ، چشمهای منحرف و چشمهای صادق داری  یا خیر...

 

پ.ن 2 :خارج از رده :   یک برنامه راجع به پراکندگی افسردگی و عللش میگفت : یک نتـــــــــــــــیجه جالب تفکر میگوید    : درآمریکا وقتی یک مرد همسرش را از دست میدهد دچار بدترین افسردگی ها میشود ...

..اما در ایران : مرگ فرزند ...  فرد را  دچار افسردگی میکند ... .. ..

ظاهرا" آی لاو یو   آنها  واقعی تر از دوستت دارم های ماست.

.

.

 


 
comment نظرات ()
 
 
چشمان باز
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:٤٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٦ آبان ۱۳۸٧
 

        

       آدم گوشت تلخی ام من !

          احساس می کنم از دنیا عقب مانده ام

            هیچوقت آرام نمی شوم

             ته دلم هیچوقت خوشبخت نمی شود

                    احساس می کنم دارم   باج می دهم  

                                 دارم صبورانه تحمل می کنم

            و دارم یاد می گیرم

 

     یاد گرفته ام ...

          خیلی چیزها یاد گرفته ام

       یاد گرفته ام که دیگر بلند بلند فکر نکنم

        که ...

             نه هنوز یاد نگرفته ام که چطور  بروم   !

......................................................

 

         این روزها آنقدر دچار روزمرگی شدم

          که تمام کارهایم تلنبار شده روی هم ...

  

 

  دیگر مهم نیست ...

       سخت نگیرم بهتر است  باید بگذارم به سادگی بگذرد

 

     -  آدم قشنگی هستی

     - زیبایی انسانها در چهره شان نیست

     - پس چی ؟

     - زیبایی انسانها در مهربانی ها و افکار و روح و اشتیاق چشمانشان است

   زیبایی یه انسان به لباسهایی که پوشیده... ژستی که گرفته 
     و یا مدل مویی که واسه خودش ساخته نیست

        زیبایی یه  انسان باید از چشماش دیده بشه  
         
به خاطر  این که چشماش دروازه ی قلبش هستند   
          زیبایی یه انسان به خط و خال صورتش نیست  
       بلکه زیبایی واقعی یه انسان ..انعکاس در روحش داره  
         محبت و توجهی که عاشقانه ابراز میکنه 
        هیجانی که در زمان دیدار از خودش بروز میده 
                    زیبایی یک انسان هست 
  چیزی که با گذشت سالیان متمادی .. افزایش پیدا میکنه

                .......................

     

    اما از همه جا آنجایش را بیشتر دوست داشتم که :

              من هستم ... همیشه با تو هستم

      سعی می کنم از پشت دود سیگار جدی نگاهش کنم

            - چرا اونجوری نگام می کنی ؟

            - چه جوری ؟

            - یه جوری ...

             و می خندم ...

                    و می خندیم !

 

        کاش حداقل می دانستم موزیک هایش را کجا حفظ کرده

      آنوقت دیگر مجبور نبودم برای پیدا کردنشان  نزدیک شوم و ...

 

    نفس های داغ  سنگین پوستم را می سوزاند ...

       - چه داغی !

       - اوهوم ...

       - چقدر سرده من یخ زدم

      - گرمت می کنم !

 

       .............................................

 

    فکرمی کنم چرا می ترسم از نگاه کردن توی صورت آدمها ...

 

      چرا همیشه نگران این هستم چشم تو چشم دیگران بشم   

 

           سرم را گرم تماشا می کنم وقت گفتن ...

   

   فکر می کنم چشمهای من تمام رازهای زندگیم را با خود دارند

       و اگر می شد

      با چشم بسته حرف می زدم

        - چشماتو نبند

        - چرا ؟

        - می خوام چشماتو ببینم ...

        - اهه ... نوشته های منو خوندی !

        - آره ...   چشماتو نبند !!!

 

.

 .

 

 

 بهترین مترجم کسی است که سکوتم را ترجمه کند

 

 


 
comment نظرات ()
 
 
یک وقت هایی
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:٥٤ ‎ق.ظ روز یکشنبه ٥ آبان ۱۳۸٧
 

 

 

یک وقت هایی ذهن آدم آن قدر پر است از کلمات که نمی دانی چطور بیانش کنی .

             ذهنت می خواهد سرو سامان دهد هر چه فکر را .

              هیچ حوصله شنیدن ندارد حتی .

                   فقط دلش آرامش می خواهد .

                  فقط می خواهی بنشینی روی صندلی 

        و بی پروا گوش بسپاری به حرف های دیگرانی که   آن سو تر ، بحث می کنند و تو توی حرف های شان هیچ جایی نداری .

        به ابراز محبت آدم های دیگر به هم  .

          به  قطره های باران با خلوت پیاده رو ...

کم و ارزشمندند آدم هایی که برای سکوت و تنهایی آدم ارزش قائلند

                 و تو یکی از آن ها بودی .

                        یادت هست ؟؟؟
                       نشسته بودیم کنار هم 

     و من هیچ حالم خوب نبود و فقط دلم می خواست نقاشی کنم .

          بی آن که سکوتم خسته ات کند ،   گوش دادی   .

من نقاشی می کشیدم و همان وقت بود که فهمیدم ،

                     دوستی با تو ارزشمند است .

        چون خوب فهمیده بودی حوصله گفتن و شنیدن ندارم .

              فقط دلم می خواهد تنها نباشم

        و تو اجازه دادی از حضور بی صدایت استفاده کنم .
          من دوست دارم سکوت را با تو تجربه کنم .

       تنها وقت سکوت است که می توانم بهتر نگاهت کنم .

        تنها وقت سکوت است که می فهمم   ....

      من که می دانم فاصله ... خیلی چیزها را تمام می کند 

              حیف ...

.

.

 

              ساکنان دریا ، پس از مدتی

                    صدای امواج را نمی شنوند ...

               چه تلخ است قصه عادت ...

 


 
comment نظرات ()