خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
باز نگاه کن
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:٤٩ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ٧ امرداد ۱۳٩٤
 

      م عزیز  

           م عزیز باز درد دلم تازه شد باز داغ به دلم گذاشتند داغ به دلم گذاشتی

        بی هیچ دلیلی باز هم نمی خواهم برای تو بنویسم  ...

        ل  ط ف ا تو نخوان 

کاش می دونست چقدر دلم بهانه  می گیره   هر روز 

کاش می دونست چقدر دلم هوایی شده

کاش می دونست چقدر دلم از این روزهاگرفته

کاش می دونست  چقدر دلم برای ضرب آهنگ قدمها ، گرمی نفس ها و مهربانی صدا تنگ شده   

کاش می دونست چقدر دلواپسم

کاش می دونست.... چقدر تنهام ............ 

چقدر خسته ام  .........

چقدر به حضورش محتاجم همیشه و همیشه   

 فکر نمی کنم چطور با تمام وجود بارها و بارها او را با چشمان کاملاً بسته بوسیدم. 

حیف آنهمه عشق که او همراه گرد و خاک و خاطرات.......

فکر نمی کنم به تمام چیز هایی که به بر من گذشت.

فکر نمی کنم...

فکر نمی کنم...

فکر نمی کنم....

چشمانم را کمی باز می کنم

سایه ای کم رنگ در شیشه می خندد.

کسی که در من زندگی می کرد 

  شب ها می نشینم کنار پنجره چشم می دوزم به دورها و

آرام و بی صدا سرم را در بالشم پنهان می کنم

تا صدای هق هقم به گوش دیوارها نرسد ....

      من در تاری افتاده ام  که عنکبوت ندارد  ،

                         نه می توانم  پرواز کنم  نه می توانم بمیرم ...

     پ ن :  نگاه کن

         نگاه کن که غم درون دیده ام چگونه قطره قطره آب می شود


چگونه سایه سیاه سر کشم اسیر دست آفتاب می شود


نگاه کن تمام هستیم خراب می شود


شراره ای مرا به کام می کشد 

                مرا به اوج می برد 
                                             مرا به دام می کشد

            نگاه کن


        تمام آسمان من پر از شهاب می شود
                                تو آمدی ز دورها و دورها ز سر زمین عطرها

        و نور ها نشانده ای
 
     مرا ببر
                     امید  دلنواز  

            مرا  ببر
              به شهر شعرها و شورها

به راه پر ستاره می کشانیم
فرا تر از ستاره می نشانیم

       نگاه کن
                       من از ستاره سوختم

                نگاه کن

            مرا بشوی با شراب موجها 
                       مرا بپیچ در حریر بوسه ات

 
                    مرا بخواه 


               نگاه کن

که موم شب   چگونه قطره قطره آب می شود 
  سیاه دیدگان من   لبالب از شراب خواب می شود


             نــــگـــــاه کــــــن    

    تو میدمی و آفـــتــــــــــاب می شود . 

                      تو میدمی و آفـــتــــــــــاب می شود . 

 


 
comment نظرات ()
 
 
تشنه ام
نویسنده : میترا - ساعت ٦:٠۸ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٥ امرداد ۱۳٩٤
 

    وقتی که تیر ندیدن چشمه چشم تو

      گلوی کوچک مرا می درد !

        من همچنان تشنه نوشیدن تو می شوم

           حالا !

                 نه آب می خواهم نه لغزش رود

                                        لبهایم را با لبانت تر کن ...


 
comment نظرات ()