خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
یادت باشه
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:٥٦ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱٢ اسفند ۱۳۸٦
 

   این روزها کلافه ام و هیچ چیز توی این دنیا آرامم نمی کند،

        باید انتخاب کنم و انتخاب کردن سخت ترین کار   

دنیاست

   این روزها راحت از کنار آدمهای دور و برم می گذرم

 بی آنکه ببینم شان و حرف شان را بشنوم.

  آنقدر درگیر دنیای خودم هستم که حضورشان را یادم می رود.

  می دانم بی آنکه خواسته باشم می رنجانم شان.

 از نگاه کردن توی چشم های شان طفره می روم

  و زیر لب می گویم: انتخاب کردن سخت ترین کار  دنیاست

           با هم بودنمان انگار گم شده میان خرت و پرت های

           زندگی ...میان کارهای بی سرانجام تو 

                          و افکار بیهوده من

           انگار تمام خاطرات من و تو  همان با هم بودنمان بود

           باید بروم  

                            از جاده ها می ترسم

                  از  حرفها بیشتر

               می دانم از چی فرار می کنم و این همه ترس

                    از کجا آمده سراغم ‌؟؟؟

                     باید بروم        ولی از جاده ها می ترسم

          ****************************

                یادت باشه روز چهارشنبه ۱۷ بهمن ۱۳۸۶

               تو بازی دستام و دستات           دوباره باختی

                       اونی که باخت تو بودی    

                                     دلت رو ........

         حالا بازم برام حرف بزن

            که دلم نوازش می خواد

               حالا از اون وقتاست که دوباره خرابم

              

     

 


 
comment نظرات ()