خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
نگاه کن
نویسنده : میترا - ساعت ٤:۳۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٩ اردیبهشت ۱۳۸٧
 

      نگاه کن

که غم درون دیده ام چگونه قطره قطره آب می شود
چگونه سایه سیاه سر کشم اسیر دست آفتاب می شود
نگاه کن تمام هستیم خراب می شود
شراره ای مرا به کام می کشد

 مرا به اوج می برد 
                             مرا به دام می کشد

            نگاه کن


        تمام آسمان من پر از شهاب می شود
تو آمدی ز دورها و دورها ز سر زمین عطرها

        و نور ها نشانده ای
 
     مرا ببر
                     امید  دلنواز  

            مرا  ببر
              به شهر شعرها و شورها

به راه پر ستاره می کشانیم
فرا تر از ستاره می نشانیم

       نگاه کن
                       من از ستاره سوختم

                نگاه کن

که من کجا رسیده ام

              به کهکشان ، به بیکران ، به جاودان 
                                      کنون که آمدیم تا به اوجها

           مرا بشوی با شراب موجها 


                       مرا بپیچ در حریر بوسه ات

 
                    مرا بخواه 


      در شبان دیر پا مرا دگر ازین ستارها جدا مکن 


               نگاه کن

که موم شب براه ما چگونه قطره قطره آب می شود 
  سیاه دیدگان من به لای لای گرم تو

                  لبالب از شراب خواب می شود


             نــــگـــــاه کــــــن  

 

    تو میدمی و آفـــتــــــــــاب می شود . 

 

    تو میدمی و آفـــتــــــــــاب می شود . 

    تو میدمی و آفـــتــــــــــاب می شود . 

 

  


 

 


 
comment نظرات ()