خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
شبیه باران
نویسنده : میترا - ساعت ۱٠:٥٢ ‎ق.ظ روز شنبه ۱ تیر ۱۳۸٧
 

             باز هم همه چیز سیاه است

                              تاریک تاریک

               می خواهم خودم را پس بگیرم ...

               می دانم  که داری مرا از دست می دهی

           و من    !  عجیب صبوریم را از دست داده ام ...

          بی تاب می شوم .... بی صبر و بی گناه  

                       زنی هستم شبیه باران ...

                  خیس از اشک های فرو نریخته

                       اشکهایم را نگاه داشته ام و

          به انتظار مردی هستم که در خیابان تلخ تنهایی

 

                   شانه هایش را به من بفروشد ...

 


 
comment نظرات ()