خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
چه خوب که فهمیدی
نویسنده : میترا - ساعت ۱٠:٥٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ۳ تیر ۱۳۸٧
 

     کلمه ها هی فرار می کنند

    می نشینیم  روی تخت همون رستوران بی کلاسه

       کلمات هی فرار می کنند

               گند می زنم به همه روزم

      نمی گویی ولی می دانم

        می خواهی بگویی : چرا حرف نمی زنی ؟؟

نمی دانی کلمات فرار می کنند  چیزی هست که باید بگویم

    یک وقت هایی ذهنم آنقدر پر است که

              نمی دانم چطور بیانش کنم

         ولی صبر می کنم

               امروز عجیب صبور شده ام

        چه خوب فهمیدی که حرفم نمی آید  و 

       چه خوب فهمیدی که دلم نمی خواهد تنها باشم

   چه خوب که توانستی 

                حضور بی صدای من را بفهمی

 


 
comment نظرات ()