خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
سکانس
نویسنده : میترا - ساعت ۱:٠٠ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٩ تیر ۱۳۸٧
 

 

   سکانس اول :

                    زنده ام هنوز ...

   سکانس دوم :

                  من این سکانس را برای خودم می نویسم 

                          لطفا تو نخوان                 

                احساساتم تصمیم گرفته اند که زنده باشم .

   سکانس سوم :

                    امروز می خواهم حقیقتی را بنویسم :

            من کودکی هستم که بدون اینکه جرمی مرتکب شوم

                 تاوان پس می دهم ...

       دیگر تحمل نامهربانی های نامتعارف و بی توجیه را ندارم ...

   سکانس چهارم :

                 نمی دانم چکار می کنی یا چکار می خواهی بکنی

              ولی من دوست خوبی هستم 

                  همیشه و همیشه  ( لطفا" باورم کن ) 

                ولی نمی دانم چرا همیشه و همیشه

                   کاری می کنی که دوستی مرا از دست بدهی

   سکانس پنجم :

                     این سکانس متعلق به خودم است بنابراین ...

   سکانس ششم :

                    این یک سکانس اعترافی است :

                سکانس پنجم   همه اش مال خودم نبود

                  یک جمله اش را برایت می نویسم : 

                 عجیب این روزها شوق دارم برای زندگی ...

   سکانس هفتم :

                    می خواهم یک حقیقت را بدانی : 

                چهار چیز در دنیا وقتی می شکنند صدا ندارند

              ولی درد بسیار دارند :

                       اعتماد ، قول ، رابطه و  قلب !

 


 
comment نظرات ()