خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
یک روز من
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٢ تیر ۱۳۸٧
 

 

            

             بگو ببینم چی شده؟  ... تو چته؟

        توضیح می دهم که حالم خوش نیست   چرایش را نمی دانم!!
           می نشینم به تماشای دستهایم ...
             موهایم را از روی صورتم کنار می زنی   ....  !!! 
                از جا می پرم  به سمت در خروجی .
                               من باید برم ...
             پریدی . دستم رو گرفتی  
                دونه های اشکه که سر می خوره رو  صورتم ...
 من باید برم . 
-   چرا مگه چی شد ؟؟؟؟  
من باید برم   دیرم شد  ...!!!
 
**************************************
 
         سر میز ناهار  من  ساکت مثل همیشه ...
                 شنونده مثل همیشه ... بی آنکه سکوت خسته ام کند
            و تو  از  کارهات تا پایان ماه می گویی 
            و  از اینکه   خیلی زود کاراها رو ردیف می کنی و
                 من نباید نگران هیچی باشم !!! 
                 حرف می زنی   و  ....  
           و من یادم می ره که  غذا دوست نداشته و ندارم و
                          فکر می کنم به پایان ماه   
      و انگشتهایم را یکی یکی می شمرم که تا پایان ماه چند روز مانده !!!
 
                        به چشمهام می گویم صبر داشته باش
 
             می گویی : نگاهم از آن نگاههایی ست که 
            رسوخ  می کند و سوراخ می کند قلبت  را در ته وجودش و ،
                                بعد از مدت ها هی به یادش می آورد.
                       گفته بودی سیگار اضطراب را بیشتر می کند ...
                   فکر می کنم نوشیدنی های ...  آرامم می کند 
  
               یک لیوان عرق بیدمشک  !!!
          قیدش را می زنم یک  لیوان آب یخ می ریزم
              و می نشینم به فراموشی خاطرات
 
*****************************
         مصرانه طفره می روم از رفتن ...
 
       -  نمی آیی ؟؟؟
 
       - نه گرفتارم !!!
 
    کلمات و لحظات فرار می کنند
           
                                    مثل خودم
       ******************************
 
         انگار تمام رفتن ها ؛ نرسیدن است و
 
         تمام  رسیدن ها ، دیر رسیدن ...
 
         می گویی :  زندگی ات ، سکوتت ، نگاه هایت  ،

                   آرامم می کند  وقت های بدبختی .

                               

 

 


 
comment نظرات ()