خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
کاش می دانستی
نویسنده : میترا - ساعت ٢:٤٤ ‎ب.ظ روز شنبه ٩ شهریور ۱۳۸٧
 

 

         دیشب خواستم واس دل خودم لبی به خمره تر کنم

                ولی   این مستی هیچ ربطی به دل من نداشت

                    دیشب از اون شبها بود که خراب بودم

      یه دنیا حرف داشتم و پروای حرف نیست ...

                              بی زبانی ام را نبین

                 من مذهب ندارم ... به گمانم خدا هم ندارم

                         قلبم در سینه جا نمی شود

                    بجای اینکه بتپد ، می وزد و می بارد

                              می گردد و می تابد

                   می شکند ... می سوزد و می گیرد

                                  و از دست می رود

                توی ذهنم خاطرات پاییز !!  ترک می خورند

            حرفهایت را قاب گرفته ام ... زده ام به دیوار ذهنم

            حرفهایت زیستن می آفرینند ... می دانستی ؟؟

                    خیال تو   فکر تو   سر به هوایم می کند

                          حالا بگذار از اول بگویم

                                             پاییز بود ....

                            گیرم  تو  نیستی  ... باران نیست

        و برگریزان اول پائیز دارد می آید ...

 


 
comment نظرات ()