خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
نگاهم کن
نویسنده : میترا - ساعت ۱:۳۸ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱٢ شهریور ۱۳۸٧
 

 

   لحظه های تاریکم را با نور نگاههایت  جان دادی ...

         حالا کجا هستی ؟

                 دستانت چه می کند ؟

دستی که مضرابش نوازشی است

         و هر تار جان مرا به سرودی تازه می نوازد

   و آن چشم ها که ...

پیش از آنکه نگاهی باشد ... تماشایی است ....

          من ماندم

       ما ماندیم و به تماشا نشستیم ... دروغ را ...

                        نگاه کن

                 نگاهم کن

                           نگاهم کن

                                      بسوزان مرا...


 
comment نظرات ()