خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
فریاد نزن
نویسنده : میترا - ساعت ۸:۳٢ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٦ شهریور ۱۳۸٧
 

بچه که بودم  آرزویم بود که یک بار هم که شده تنها از خیابان زندگی رد شوم،

 حالا که دیگر نمی شود بچه بود و فقط می شود عاشق بود،

از سر بچگی، هر چه وسط خیابان زندگی سر به هوا می دوم،

    هیچ کس نیست دستم را بگیرد و برای لحظه ای حتی مراقبم باشد!


                  فریاد نزن !!!

 

و گاهی وقت ها هم ، نیمه خواب نیمه بیدار  سرک می کشم زیر تخت  تا ببینم کسی آن زیر مخفی نشده باشد  

   هنوز که هنوزاست این عادت کودکی با من مانده   شاید روزی 

            در   همین سرک کشیدن ها
          با یک جن رفیق شدم  ....   خدا را چه دیدی ؟!؟ 

 * دیروز به این فکر می کردم که اگر تنهایی هر آدمی شکل فیزیکی می گرفت  و یکی می شد شبیه خودش
 آنوقت من و مثلا تنهایی ام وقتی خیلی دلمان می گرفت

 با هم قهر می کردیم  آنقدر قهر می کردیم

           تا یکی پیدا شود آشتیمان دهد

 آنوقت کسی که مارا آشتی میداد با تنهایی اش

                   می شد دوست مشترک من و تنهایی ام 

      بعد تنهایی من با او دوست می شد و تنهایی او با من  

      اینطوری نصف من پیش او بود و نصف او پیش من

                     بعد ...

                            بگذریم ,

                               اصلا هیچی .  *

 توی روزنامه خوندم   بین همه حیوانات ، گرگ ها  نسبت به زندگی دو نفره وفادارترینن

   طوری که تا آخرین روزهای عمرشون به هم وفادار می مونن

       و همدیگه رو حتی در سخت ترین شرایط ترک نمی کنن
 گرگ ها ، در عین بی رحمی و وحشی بودنشون ،

             مظهر عشقن و وفاداری    

                            و آدم ها ...  

 

و ضمنا خوندم ،

   مگس ها همه چیز رو به صورت آهسته و اسلوموشن می بینن
 به این فکر کردم که بیچاره مگس ، وقتی معشوقش ترکش می کنه  چقدر باید زجر بکشه ،

 مخصوصا وقتی که اون از دور ، دستشو براش تکون میده و میگه :  خ .. د ... ااا ... ح ... ا ..... ف ... ظ 

 * چند تا بو هست که خیلی دوستشان دارم  بوی ریحان تازه 

 و بوی خاک باران خورده  و   دود آتشی که از دور بیاید !
 
 بوها خاطرات سیال ذهن منجمد آدم ها هستند .  

 * این شعر زیبا رو از کتاب دریا در من شهریار قنبری انتخاب کردم , خیلی زیباست :
  جای پای ما دو تا از تو کوچه پاک نمی شد 

   کوچه رو از اسممون سیا میکردی ,

        نگو نه    چه روزایی ، چه روزای خوبی داشتیم
 کاش اونا رو تو کوچه جا نمی ذاشتیم 

         زیر بارون می دیدم که چتر تو دست منه
 آخه دوست نداشتی بارون به تنم دس بزنه   

               چه روزایی ، چه روزای خوبی داشتیم
 

 چه روزایی , چه روزای خوبی داشتیم  کاش اونا رو تو کوچه جا نمی ذاشتیم ....    

* وقتی آدم ها همدیگر را برای اثبات   خویش می خواهند ،

 خدا چه غریبانه برگ های زرد پاییزی را به دست باد می سپارد

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

            کف دستم خالیست از هر تمنایی

                                     جز عشق ...

 

 

 


 
comment نظرات ()