خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
دوست من
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:٤٤ ‎ق.ظ روز پنجشنبه ٢٥ مهر ۱۳۸٧
 

    

          و اما حکایت دوست  من ....

 

             البته او دوست "من" نیست.

 

          این جور دوست ها  به کسی تعلق پیدا نمی کنند.

 

          شاید مشکل از حافظه کوتاه مدتشان باشد.

 

              شاید هم انبوه اتفاقاتی !  که

 

 

      در زندگی شان می افتد !!  باعث این مهم می شود.

 

                    نمی دانم.

 

           به هر حال او هیچوقت دوست  من  نبوده  است .

 

               شاید کمی آفتاب پرست بوده باشد ،

 

 

                کمی خر یا کمی چیزهای دیگر

 

          

                      اما هیچ وقت دوست من نبود .  .  ٬

 

 

عجیب است که . هیچ کارش اعصاب مرا خورد نمی کند.

 

 

        به جز  کارهای ضد و نقیض ، 

 

 

         بازی ها و نمایش های جور واجورش  

 

                  و .... 

                      

 

 

             و من سعی می کنم درک کنم.

 

 

 

    در مورد او من "سعی" می کنم همه چیز را درک کنم. 

   

        ولی این بازی تمام شد .... می دانی که من ،  تمامش کردم

 

                    خنده دار است نه ؟؟؟؟؟

 

   

     بازی ایی  که شروع نشده !  تمام شد ....

 

 

 

                    ببین  ! 

 

         تو شاید خیلی گربه  یا  آفتاب پرست باشی 

 

 

 

    اما من هیچ شباهتی با گوسفند ندارم  !!!  

 

                                      به خدا

*************************************************

 

 


 
comment نظرات ()