خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
چشمان باز
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:٤٦ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٦ آبان ۱۳۸٧
 

        

       آدم گوشت تلخی ام من !

          احساس می کنم از دنیا عقب مانده ام

            هیچوقت آرام نمی شوم

             ته دلم هیچوقت خوشبخت نمی شود

                    احساس می کنم دارم   باج می دهم  

                                 دارم صبورانه تحمل می کنم

            و دارم یاد می گیرم

 

     یاد گرفته ام ...

          خیلی چیزها یاد گرفته ام

       یاد گرفته ام که دیگر بلند بلند فکر نکنم

        که ...

             نه هنوز یاد نگرفته ام که چطور  بروم   !

......................................................

 

         این روزها آنقدر دچار روزمرگی شدم

          که تمام کارهایم تلنبار شده روی هم ...

  

 

  دیگر مهم نیست ...

       سخت نگیرم بهتر است  باید بگذارم به سادگی بگذرد

 

     -  آدم قشنگی هستی

     - زیبایی انسانها در چهره شان نیست

     - پس چی ؟

     - زیبایی انسانها در مهربانی ها و افکار و روح و اشتیاق چشمانشان است

   زیبایی یه انسان به لباسهایی که پوشیده... ژستی که گرفته 
     و یا مدل مویی که واسه خودش ساخته نیست

        زیبایی یه  انسان باید از چشماش دیده بشه  
         
به خاطر  این که چشماش دروازه ی قلبش هستند   
          زیبایی یه انسان به خط و خال صورتش نیست  
       بلکه زیبایی واقعی یه انسان ..انعکاس در روحش داره  
         محبت و توجهی که عاشقانه ابراز میکنه 
        هیجانی که در زمان دیدار از خودش بروز میده 
                    زیبایی یک انسان هست 
  چیزی که با گذشت سالیان متمادی .. افزایش پیدا میکنه

                .......................

     

    اما از همه جا آنجایش را بیشتر دوست داشتم که :

              من هستم ... همیشه با تو هستم

      سعی می کنم از پشت دود سیگار جدی نگاهش کنم

            - چرا اونجوری نگام می کنی ؟

            - چه جوری ؟

            - یه جوری ...

             و می خندم ...

                    و می خندیم !

 

        کاش حداقل می دانستم موزیک هایش را کجا حفظ کرده

      آنوقت دیگر مجبور نبودم برای پیدا کردنشان  نزدیک شوم و ...

 

    نفس های داغ  سنگین پوستم را می سوزاند ...

       - چه داغی !

       - اوهوم ...

       - چقدر سرده من یخ زدم

      - گرمت می کنم !

 

       .............................................

 

    فکرمی کنم چرا می ترسم از نگاه کردن توی صورت آدمها ...

 

      چرا همیشه نگران این هستم چشم تو چشم دیگران بشم   

 

           سرم را گرم تماشا می کنم وقت گفتن ...

   

   فکر می کنم چشمهای من تمام رازهای زندگیم را با خود دارند

       و اگر می شد

      با چشم بسته حرف می زدم

        - چشماتو نبند

        - چرا ؟

        - می خوام چشماتو ببینم ...

        - اهه ... نوشته های منو خوندی !

        - آره ...   چشماتو نبند !!!

 

.

 .

 

 

 بهترین مترجم کسی است که سکوتم را ترجمه کند

 

 


 
comment نظرات ()