خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
امروز من داغونم
نویسنده : میترا - ساعت ۳:٢۱ ‎ب.ظ روز یکشنبه ۱٢ آبان ۱۳۸٧
 

 

 .   

 امروز  من    


              قهرمانی ام در زندگی را جشن گرفتم  

        زمانی را که به من بخشیدند    فحش زندگی  شدم   

          جلوی چشمم داشتم خودم را آویزان می کردم  


        امروز  شنیدم و فهمیدم که می توان قهرمان بود 

         قهرمان یک داستان  نه ! یک نمایش ...

                هه هه هه هه هه هه .... 

           دارم خودم را گول می زنم که یک انسانم 


 من دارم خودم را گول میزنم  من دارم خودم را  گول میزنم " 

        توی گلویم  حرفهای بی اجازه را دار می زنم ... 

   
        همیشه کسی نبود که   دست هایم را بگیرد   

  حالا من دارم برای یک نفر س ک س را تعریف میکنم

 

    توضیح میدهم  "  داده های پخش شده از بوسه  " را

          هیچ وقت نفهمیدم    

       پاهای مرا لمس کن بیا بالا 


            
همه چیز  و از پاهام ضعف دارد  

 

           دارد میچرخد 

 

         من داغونم !  و  

     می نویسم  و حالم از نوشتن  بهم می خورد و 

     به  همه چیز اعتقاد دارم و به هیچ چیز  اعتقاد ندارم ...  

 

         و حرف می زنم و حرف نمی زنم  

        تو اگر می دانستی که چه دردی دارد ...

                   که چه زجری دارد ...

                     خنجراز دست عزیزان خوردن...

            از من خسته نمی پرسیدی

                    ای دوست چرا تنهایی  !!!؟؟؟؟

 

 .

. *************************************

         امروز من  دور از چشم دیگران

         می نشینم روی  پله ها، دور از هیاهو 

             یکی توی وجودم می گوید ، مدام می گوید ،

          کسی باید همین حالا به من بگوید بودنم را دوست دارد .

          فقط  بودنم را . همین و بس ...

                         کسی باید ... تو باید ...

                     نوازشم کن                

                  آن قدر که خوابت ببرد . که خوابم ببرد  ...   

.

 

.

 

 

 


 
comment نظرات ()