خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
بدون قلب
نویسنده : میترا - ساعت ۱٢:٥٥ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱۳ آبان ۱۳۸٧
 

 

 .

         من خوشحالم....

 

      خوشحالم که از جنس آدم نیستم!!!!

 

          خوشحالم که از جنس حوا هستم....

 

             زیرا حداقل وقتی میوه ممنوعه را می خورم

 

               برای توجیه عملم آدم فروشی نمی کنم!!!!

 

    من خوشحالم که جا نمازی ندارم که آنرا آب بکشم.....

 

و خوشحالترم که تنها اینجا نشسته ام و برای دل خودم می نویسم.....

 

                من حتی امشب کمی عاشقم!!!!

 

                     و اگر بخواهم کمی منصف باشم.....

 

            فکر کنم امشب عاشق شده ام!!!!!

 

 می دانم که باور نمی کنی.....چون خودم هم باور نمی کنم!!!

 

           ولی چه فرق می کند......

 

 

 

             می دانی....من وقتی عاشقم  زیبا می شوم......

 

               این را ایینه به من گفت!

 

        گرچه...تو به من گفتی وقتی اخم می کنی جذابتری!

 

شاید به خاطر همین حرفت بود که من همیشه می خندم!!!! 

 

    اما فکر می کنم اگر امشب مرا می دیدی نظرت عوض می شد!

 

 

 

 

 

 .

.

 

       هر چه در قلبم هست....برای تو !

 

       می خواهی قلبم را فتح کنی ؟ بیا....

 

        هرچه در قلبم هست را به تو می بخشم...

 

               همه اش را

 

 

         فقط...یادت باشد.....دلم را که می گردی.....

 

        جز یک مشت غرور چیزی پیدا نمی کنی!!!!

 

           عشق که سهل است.....

 

باور کن من حتی امید هم ندارم که آن را هم از من بگیری!

 

بهتر است این یک مشت غرور را هم بگذاری بماند.....

 

      بکار تو نمی آید!

 

         غرور را وقتی از صاحبش بگیری می میرد!

 

و یک مشت غرور مرده هم به درد هیچکس نمی خورد!

 

          حتی تو

 

        به هر حال ....قلبم را بردار و ببر....

 

 

               بدون قلب راحت تر زندگی می کنم!

 

.

خوب می دانم که انسانها وقتی خیلی غمگین میشوند

 

   به خواب پناه می برند.....

 

  و لابد وقتی بینهایت غمگین می شوند به مرگ نیاز دارند!

 

     و وقتی از مردن عاجزند به یاد آن بسنده می کنند!

 

      من هم به مرگ نیازمندم و از مردن عاجز!

 

            مرگ مهمان ناخوانده ای است ...

 

 

    همیشه به سراغ کسی می رود که از او گریزان است!

 

             من شبهای بیشماری به اسمان زل زدم

 

                       و سعی کردم بمیرم!

 

            و نمردم!   متاسفانه از زنده هم زنده ترم!

 

               مرگ ضد حال زدن را دوست دارد!

 

اما به هر حال فکر مردن هم خودش برایم آرامش بخش است:

 

     ...اگر مردم تمام وبلاگم را به فقرا می بخشم!!!!

 

           تا ببینند که نا امیدی سخت تر از فقر است!

 

          امیدوارم که مرگم مغزی باشد...آنگاه:

 

  قلبم را به عاشقم می دهم (البته اگر عاشقی در کار باشد!)

 

  تا بداند عاشق نشدن هزار بار از عاشق شدن سخت تر است!

 

 

       لبخندم را روی قبرم می گذارم....چون از ته دل نبود!

 

            و روی سنگ قبرم بنویسید:به آرزویش رسید!

 

.

 

 

 

         تو همانی که باید باشی...

                        من همانم که هستم....

 

                        اما این رابطه من و تو ست که ازما دور است

 .


 
comment نظرات ()