خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
برای همیشه
نویسنده : میترا - ساعت ۱۱:۳٥ ‎ق.ظ روز شنبه ٢٥ آبان ۱۳۸٧
 

.

نقطه ای وسط یک صفحه سفید !

 

 

             این توصیف« من » است!

 

                          «من» آن نقطه ام! 

 

گاهی صفحه سفید وسعت می یابد و من احساس پوجی می کنم و زمانی دیگر صفحه ...

 

     از نقطه هم کوچکتر می شود و من حس می کنم که خدا هستم !

 

 امشب صفحه سفید زندگیم به طرز باور نکردنی بزرگ شده!

 

                        و من کوچک!

 

تنهایی مرا در آغوش گرفته و نوازشم می کند

 

                     و من زار می زنم!

 

            احمقانه  دنبال عشق...

 

               همدم...یا حتی دو گوش شنوا می گردم!

 

              و یک عالمه دهان باز می بینم

 

           خدایا ! تنهایی چقدر مشتری دارد!!!  

 

    صفحه وبلاگ باز  می شود و من تند و تند اشک می ریزم

 

                و تایپ می کنم!

 

                     یک مشت اراجیف

 

ساعتی می گذرد و من حس می کنم که تحلیل می روم!

 

       اینجا چیزی پیدا نمی شود!

 

          حتی کمی تسکین! یا دوست  !!! 

 

           با خود فکر می کنم او بهتر می فهمند!

 

 .

  - می خوام فراموشت کنم برای همیشه  و  تو هم فراموش کنی برای همیشه ...

.

- آخه چرا ؟

.

و سیل حرفها و کلمات که معنایشان را خودت هم نمی دانی

.

 - دارم میرم

.

 ..........................................................

  بعد خوب می فهمم که آشناها از غریبه ها بیگانه ترند!

 

         دلم بیشتر می گیرد...

 

                  به خاطر می آورم که.....

 

       کسی وظیفه ندارد مرا بفهمد.....

                ما از درک خودمان هم عاجزیم....

 

شاید به همین خاطر همیشه دنبال کسی هستیم

                  که درکمان کند

.

حالا می خواهم اسباب کشی کنم....

 

     قلبم  را درون یک صندوق قدیمی می گذارم

 

و چند قرص نفتالین رویش می گذارم که بید نزند.....

 

صندوق را می بندم و با یک ماژیک قرمز رویش می نویسم

 

    شکستنی است! 

روحم  را اتو می کنم... سپس آن را با دقت درون کاور

 

می گذارم تا مبادا کسی به آن دست بزند!

 

          چرک و کثیفش کند..... 

 

 سپس   از آژانس یک ماشین می گیرم ...

 

راننده کمک می کند تا قلب و روحم را در صندوق عقب بگذارم....

از راننده می خواهم  تا فرودگاه از مسیر کم ترافیک برود.....

 و.... من....اینگونه..... 

            برای همیشه گم می شوم !!

.

.


 
comment نظرات ()