خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
سر ریز دل
نویسنده : میترا - ساعت ۱٠:٠٥ ‎ب.ظ روز یکشنبه ٢٩ دی ۱۳۸٧
 

.

اینبار ، سر ریز ِ دل !

باز هم عاشقانه ایی ... 

ولی نه ، شاید اینبار عاشقانه نیست ، اینبار حرف ِ دل است که سر ریز شده ...

به دل قول دادم آنچه به من گفت برایت بگویم ... ولی انگشتانم یاری نمیکند ،

برای نوشتن همه ی آنچه دل می گوید ...

آخر فضای ما زیباست .. سبز است ... رنگی ست ... چطور دل انتظار دارد

با نوشتن واژه هایی به رنگ دلتنگی ، سبزی فضایمان را خاکستری کنم !!!!

به دل می گویم،

       باشد ! می نویسم ..بگو حرفت چیست .؟بگو چرا اینهمه سر ریزی ؟؟!!

و می گوید :

خسته ام ... خسته از کار چشم ، کار گوش ، کار ذهن ...

خسته ام از اینکه هر چه چشم می بیند ،

هر آنچه گوش می شنود و هر آنچه ذهن درک می کند ، همه و همه را به دل می سپارند !!!!

گویا "دل" شده جایگاهی مسکوت برای تمام دیده ها و شنیده ها ...

و من سالهاست که چه خوب امانتداری کرده ام ...  و چه فداکارم  !!!

و هر بار که دیدگانش نامردمی دید ، بر خود لرزیدم و اشک ِ دیدگانش را که

چه گاه رسواگر می شدند ،

در خود ریختم تا باز هم و باز هم بخندد و سبز بماند ....

و این روزها خسته ام از انبوه آنچه بر من فرو آمده !!!!

دل گفت و گفت و گفت ....

و من برایت نوشتم  با اینکه خاکستری ست ولی نوشتم ..تا شاید  "دل" آرام گیرد ......

چند روز سکوت ... بدون جوابی ... و امروز  نوشتم :

 و نوشتند ... و   می نویسند :

خطاب به "دل" ... دلی که از سرریز شده .. :

"دل" ، یعنی همین  ... یعنی جایگاهی مسکوت و پنهان برای هر آنچه

 دیده    دید و گوش شنید ... پس چه جای شِکوه است ...

دیگر اینکه :

کاش از سبزیها ، مهربانیها و زیبایی ها یی که بارها و بارها  بر تو فرو آمده نیز می گفتی ...

کاش از لحظاتی که از هیجان ِ عاشقانه ها  با زیبا معبودش ، به تپش می افتادی ،        نیز میگفتی ...

کاش از  ................  میگفتی ...

و اینکه :

دل جایگاه عشق نیز هست ... جوانه ایی اگر حس کردی ، رشدش بده !!!!

....

باز هم سکوت !!!

 
                        
همه روز و همه شب
هر کجا می رفتم

من ضعیف و هر کسی فکر چپاول می کرد...

تا خودم را
               
بین یک بستر از آرامش عشق

                                
بین یک خاطره از بودن تو

حبس کردم
                  
حبس کردم
                                         
حبس کردم

                                                             
تا بیایی...

..............................................

پ ن :  همیشه  این تویی که باید نظاره گر دور شدن ها باشی...

.


 
comment نظرات ()