خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
دوستت دارم به اندازه مرگ
نویسنده : میترا - ساعت ۱٠:٢٩ ‎ق.ظ روز یکشنبه ۱۱ بهمن ۱۳۸۸
 

 

                 م عزیز !  چرا از احساس من هیچ نمی دانی ؟ چرا زلالی محبت را در چشمهایم نمی خوانی ؟ چرا غیر من را در نی نی چشمهایت بیشتر داری ؟! چرا بیکران مهربانی هایت را من آخرینم ؟؟؟  چرا دستهای تب دارت را من آخرین خواسته ام ؟!      چرا طعم نامهربانی هایت را چشیده ام ؟ مگر با تو چه کرده ام ؟! همیشه می گریزی  و من با عشق تو در جنگم   ...                    تو نیستی و تمام هستی ام فرو می ریزد ....          

                     شاید باور نکنی، از من همین کلمات که با شوق به سوی تو پر می کشند باقی می ماند و قلمی که هیچ گاه آخرین حرفهایم را به تو نمی تواند گفت....

                شاید یک روز وقتی می خواهی احوال مرا بپرسی،  تصویرم را در صفحه سفر کرده ها ببینی.  .تمام دغدغه هایم این است که آیا باز هم  می توانم همچنان با تو سخن بگویم؟ آیا دستی برای نوشتن ودلی برای تپیدن خواهم داشت ؟   شاید باور نکنی، اما دوست دارم مدام برایت بنویسم.بعضی وقتها که کلمات را گم می کنم،دوست دارم، دشتها، دریا ها،کوه ها،جنگلها،ستاره ها و هرچه در کاینات هست همه وهمه کلمه شوند تا بهتر   برایت  بنویسم. . 

                دوست دارم اجازه دهی کلماتم دمی روبرویت بنشینند و نگاهت کنند تا به حقیقت این جمله را دریابی که می گوید:مرا از یاد خواهی برد، نمی دانم   ؟        

                            ولی می دانم از یادم نخواهی رفت...

                 سایبان خیالات زندگی من!!....  می خواهم تمام نگاه هایم را برایت فریاد کنم....می خواهم تمام محرمانه هایم را بر برگی بنویسم تا باد آن را از عبور شهرهای بی تکلّم و راههای بی عبور   به تو برساند!!!.....

               عزیز شب گریه های تلخ و شیرین من!!!...  عاشقی مثل تهمتی پاک بر دامنم آویزان شده است!!!...      قلبم خون خود را در  هر تپش به گردن من می اندازد!!!...عاشق باید در عشق مجتهد اعلم باشد....عاشق برای باران دلش ضعف می رود....   برای نگاه هایی که به آتش می زند ...                مهربان من!...دلم مثل آیینه ها محتاج تصویر توست!!!....می خواهم یک امشب اجازه دهی تا من هم به اندازه ی یک شمع کوچک اجازه ی سوختن داشته باشم!!!...            

        من دلم برای یک پُرس تماشایت غش می کند....بین من و جنون رابطه ی نزدیکی ست....تنها فرق من و جنون در ویرانیست....   

          قلبم پرنده ی قفس گرفته ی عادت توست!!!....        

                             دوستت دارم به اندازه ی مرگ!!!... بیا!!!...بیا ، شاید بتوانی با طبّ سو زنی ِ نگاهت  درمانم  کنی!!!....

                          نگاه کن!!!...ببین!!!....ببین  خوب  ببین!!!....هنوز از زخمهایم فاصله نگرفته ام!!!....


 
comment نظرات ()