خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
این منم رها در دستانت
نویسنده : میترا - ساعت ٩:٥٠ ‎ق.ظ روز سه‌شنبه ٢٥ اسفند ۱۳۸۸
 

 

           م عزیز !   توجه هم که نداشته باشم  باز میفهمم وقتی نگاهت را میگیری از چشمهایم .... !  وقتی جاری شده ام با کلماتِ دیدگانم , روی ردیف سپید دندانهایت که می گویی   به التماس که
بگو
بگو   میخواهم کمی فقط کمی غرق حرف هایت شوم  !

 م عزیز !   هنوز که هنوزه بی تابم  از این سوختن  ! نه

                  خاموش میشوم نه ذوب!       

            م عزیز !   منکه مرد نیستم گریه نکنم و قدم بزنم  هم قدم میزنم هم گریه میکنم  -      میان تمام خواب های دنیا هم اگر سرگردانم کنی بیدار چشم هایت می مانم ....       می دانی که بعضی وقت ها هم گرمی آغوشت خوب نیست برای کسی که اسپند شده است !!!

 

               م عزیز !     این منم رها در دستانت ...   تو جاری   ... و نجوای بی پروایی که بگذار تنها باشیم  !     تنها زبان دست های تو را خوب از برم   بگذار   بگذار گرم شوند دستهایم  بگذار اتش بگیرند دستهایم از حرارت دستانت بگذار تا وجودم آتش بگیرد !!!       از خواب دست های تو...           

          م عزیز !    این روزها بدجور دلواپست هستم ...  نه اینکه دوری ات را , نه اینکه نبودنت را , نه اینکه نداشتنت را  ؛    فقط و فقط حصار تلخی که کشیدی دور خودت را...

      م  عزیز ! خواهد آمد آن لحظه که می‌گویی ''سلام''؛   ... و تمام  ِ ترانه‌های جهان در من جاری می‌شود!

 

           پ ن 1 :   یا تو لج کرده ای یا من کشدار میشود اخم هایم ...

         پ ن 2  : باز هم گفته باشم  از من آبی گرم نمیشود  خیالت  تخت   آن هم دو نفره !!!!!!

 

 

 

 

 

       


 
comment نظرات ()