خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
دیگر تمام شدم ...
نویسنده : میترا - ساعت ۳:۱٠ ‎ق.ظ روز دوشنبه ٢٠ آبان ۱۳٩٢
 

       

             درد میکند،

 

      آنجا که اسمش را دل گذاشته اند، 


                آن قسمتی که کمی پایین تر از مغز قرار میگیرد، پایین تر ولی نافرمان تر!

                 به هر کجا که بخواهد میرود و اجازه ای هم از تو نمیگیرد! نه از تو، نه از مغزت، نه از وجدانت، نه از هیچ جای دیگرت!

                       به خودت می آیی و میبینی افسارت را به دست گرفته و با خودش میبرد...

وقتی بالای ابرها که میرود که هیچ!

      وای آن دم که تو را با خود به قعر اشک میبرد...             

         احترام بگذار،

           به اشکهایت وقتی بی محابا بر چهره ات می دوند،

     به تپشهای قلبت که بر سینه ات می کوبند،  

                       به تمامی نشانه های آسمانی عشق احترام بگذار.

آن ها را بپذیر و روی قلبت حک کن، برای همیشه،

برای ابد... .

               فقط برای خودم هستم مـــن ؛

                   همچین که -سُکوت- می کنی
                دلَت-     آشوب می شود.
       پُر   از-کلمه- هایی
     که نمی دانی از کجا-سَرازیر- می شوند در دلت یا شاید
       یک جایی میان آن جسم صنوبری  -می جوشَند-
    و باز دوباره یک تکه کاغذ    -کاهی-   برمی داری
  و   یک- خودکار آبی  -آسِمانی-
         روان می شوی و از چشمش
                                               -می باری-

        -نُقطه - را می گذارم و سر ِ خط ِ -بَعد- می نویسم

             بیا که شبها تنهایی میترسم  بیا این بغض هی اشک نمی شود  هی اشک نمی شود

بیا که دیگر تمام شدم .... !!!!!

       مناجات: خدایا ! من اینجا سخت دلم معجزه می خواهد و تو انگار معجزه هایت را گذاشتی برای روز مبادا ....!!!!!
     

 

 

 


 
comment نظرات ()