خلوت تنهايي هاي يك زن

و من برايت نوشتم با اينكه خاكستري ست ولي نوشتم ..تا شايد "دل" آرام گيرد

 
با من بمان
نویسنده : میترا - ساعت ۱٢:٠۳ ‎ب.ظ روز دوشنبه ۱٠ اردیبهشت ۱۳۸٦
 

چشمت خراج سلطنت شب را  از شاعران شرق طلب مي كند . 

 من آبروي عشقم   

هشدار ! ... تا به خاك نريزي . بگپاي بند موي و بيفشان شب را ميان شب با من بدار حوصله اما نه با عتاب !   

 كليد شهر عشق در سينه  توست      آغوش باز كن        دست مرا بگير از چار راه خواب گذر كن      بگذار بگذريم زين خيل خفتگان ...     بي مرز باش     ديوار را ويران كن      خط را به حال خويش رها كن بي خط و خال باش

بي مرز  عشقبازي كن   بي خط و خال باش   

 با من بيا كه خوب ترينم      با من كه آبروي عشقم با من كه شعرم شعرم شعرم ...   واي  !  در من وضو بگير سجاده ام ، بايست كنارم بو كن به   من كه قبله ي عشاقم  آنگه نماز را با بوسه اي بلند ، قامت ببند !    با من بودن خوب است      با من بمان ...           من مي سرايمت ...  

با من بمان ...

من مي سرايمت ...  


 
comment نظرات ()